Als lijden toeslaat

Contactmoment

Zelf ben ik nog niet zo lang geleden mijn opa kwijt geraakt. In januari 2017 kregen wij te horen dat mijn opa een kwaadaardige kanker had op zijn longen. De kanker was zeer agressief en ze gaven hem nog maar 6 maanden. Maar alles ging veel sneller dan verwacht de kanker zaaide maar uit en opa werd slechter en slechter. Opa was een sterkt persoon en gaf nooit op maar hij wou niet afzien. Daarom besloot hij om euthanasie te laten uitvoeren. Op 3 maanden tijd was opa bij ons weg. Veel te vlug 3 dagen voor zijn verjaardag, hij ging net 75 jaar worden. Maar hij was blij dat hij kon gaan, hij zag af en dat wou hij niet. Wij zelf wouden ook niet dat hij ging afzien, daarom respecteer ik zijn mening. Voor zijn dood vroeg hij mij om enkele foto's die ik genomen had op familiefeesten/ reizen mee te brengen, zodat hij kon kiezen welke foto op het zantje zou komen. Ik ben heel blij dat ik dit nog voor hem heb kunnen doen. Het was voor mij moeilijk er was nog nooit iemand overleden in mijn familie, ik wist niet hoe alles zou gaan. Maar toen ik er te maken mee kreeg begon ik er zelf wel over na te denken. Hierbij ben ik tot het besluit gekomen dat ik geloof dat iedereen die sterft een ster is. Dit heeft er voor gezorgd dat ik het overlijden van mijn opa een plaats heb kunnen geven.

Bij de contactmomenten in de klas, mochten we rondgaan in de klas op verschillende antwoorden te bieden op verschillende vragen over lijden. Het waren vragen waar je even bij stil stond voordat je er een antwoord kon op geven. Achteraf mochten we terug naar de verschillende vragen gaan kijken en aan de hand van verkeersborden konden we onze mening noteren. Als we akkoord waren of in dezelfde lijn dachten namen we het verkeersbord van éénrichtingsverkeer. Waren we niet akkoord namen we een verbodsbord en schreven we waarom we dit vonden. Was het eerder een twijfelgeval dan namen we een verkeersbord van een rotonde. Wat mij opviel bij deze opdracht, was dat we allemaal een bepaalde visie/mening hadden over lijden. Ik vind persoonlijk dat lijden bij jezelf je kan gaan vormen. Het maakt jou van hoe je nu bent, waar je staat op vlak van lijden. Als je in contact bent gekomen met lijden dan vind ik persoonlijk dat je lijden kan zien bij andere mensen. Ik bedoel daar dan niet mee dat dit bij iedereen zo is, maar dat het wel meer te zien. In mijn ogen kan ik mensen herkennen die lijden. Met deze reden probeer ik ook anderen te helpen door er gewoon al voor hen te zijn. Ik ben al enkele keren in contact gekomen met lijden en dit heeft mijn persoonlijkheid gemaakt, hoe ik nu bent op dit moment. Hoe ik dit op mijn manier een plaats kon geven in mijn leven.

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Verschillende soorten lijden

• Fysiek lijden : ziekte
• Psychisch lijden : depressie 
• Materieel lijden : armoede
• Sociaal lijden : pesten 
• Spiritueel lijden : hou vast  

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

                 Elementen die belangrijk zijn in het omgaan met mensen die met lijden en sterven te maken krijgen

De elementen die volgens mijn belangrijk zijn in het omgaan met mensen die met lijden en sterven te maken krijgen. Deze elementen heb ik gekozen vanuit mijn persoonlijke ervaring:

• Begrip hebben voor de persoon en zijn situatie
• Een luisterend oor bieden aan de mensen waarbij je ook actief gaat luisteren
• De naam van de overleden dierbare vernoemen en dit zeker niet weglaten in je gesprek
• Regelmatig contact met deze personen is ook heel belangrijk
• Als de mensen dit terug aankunnen, eens een wandeling gaan maken met de mensen in       rustige buurt of in het bos
• Op deze manier kan je terug even je zinnen verzetten
• Terug de lichtpuntjes gaan zoeken in het leven -> doe dit langzaam en laat het uit de mensen zelf komen, stel zelf geen puntjes voor.

Dit zijn voor mij de belangrijkste elementen vanuit mijn persoonlijke ervaring. De grootste valkuilen die mensen hierbij maken, is dat zelf terug over hun problemen beginnen. Dit doe je meestal onbewust maar weet dat dit echt geen hulp is voor de mensen die aan het lijden en rouwen zijn. Het kan hen soms nog meer het gevoel geven dat ze voor hun proces er nog meer alleen voor staan. Uit ervaring kan ik zeggen dat mensen die in je geloven en je steun geven hieruit beter kunnen helpen om terug de lichtpuntjes in het leven te kunnen zien.

Bron: i.pinimg,(Z.D) originals [Gedicht] Geraadpleegd van https://i.pinimg.com/originals/7b/ca/80/7bca807c003e636f5c5b8a7ddd9d2543.jpg

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

 Omgaan met lijden en dood in verschillende culturen

Verschillende culturen gaan op verschillende manier op met lijden en dood in hun leven. Deze visies zal ik kort even omschrijven in verschillende puntjes. De verschillende elementen haal ik uit de cursus vanuit de hogeschool Vives te Kortrijk.

Islam: Voor moslims verhuist de ziel bij het afsterven naar een tussenwereld waar ze wacht op de Dag des Oordeels.

-          Op de dag volgt dan de beloning of de straf voor het geleefde leven.

-          Elke gelovige zal worden bevraagd en zal Allah beslissen wie er naar de hemel of hel gaat.

-          Het lijk wordt driemaal ritueel gewassen om zuiver en rein voor Allah te verschijnen.

-          Er wordt gebeden voor de dode en hij wordt begraven op de rechterzijde met het gezicht met het gezicht richting Mekka.

Jodendom: Ook de joden zien de dood als een moment waarbij de deur van het paradijs zich voorgoed kan openen.

-          Het eeuwige leven van God wordt beloofd aan wie geleefd heeft volgens de Thora.

-          Na een rituele wassing wordt het lijk in een wit katoenen doodsgewaad gewikkeld.

-          In de kist wordt wat aarde uit Israël gestrooid als teken van verbondenheid met de voorvaderen.

-          De begrafenis zelf gebeurt in volle grond en ook soms gecremeerd.

Christendom: Ook voor de christenen is de dood de doorgang naar het eeuwig leven.

-          Er komt een oordeel over het leven beloning of straf, hemel of hel.

-          Vele christenen zien de hemel als een plaats waar alles goed is.

-          De kist wordt besprenkeld met gewijd water als verwijzing van het doopsel.

-          De paarskaars voor de kist verwijst ook naar het leven met Christus.

-          Nog een verwijzing naar het verbonden leven is het bewieroken in de buurt van de kist.

Hindoeïsme: Bij deze wereldreligie wordt geloofd dat het lichaam afsterft, maar dat de ziel opnieuw leeft in een ander levend wezen.

-          Er volgt na de begrafenis een crematie, het afgestorven lichaam is onbelangrijk.

-          Het gaat hen immers alleen om de bevrijding van de ziel.

-          Na het cremeren wordt de as in het water van een rivier of de zee gegooid.

Boeddhisme: Bij deze wereldreligie wordt geloofd dat het lichaam afsterft, maar dat de ziel opnieuw leeft in een ander levend wezen.

-          Ze streven ernaar om van het aardse leven bevrijd te worden en niet meer niet meer herboren te worden.

-          Vaak brengt een monnik heilige teksten over de stervende uit.

-          Belangrijk is dat er een goede zorg is voor het bewustzijn of de ziel van de lijktooi, anders dwaalt de ziel rond en deze kunnen een kwade invloed uitoefenen.

Eigen mening: 

Ik sta verstelt hoeveel verschillen er zijn rond lijden, rouwen en de dood in verschillende culturen. Zelf denk ik dat er geen juist of fout is rond hoe mensen moeten rouwen, omgaan met de dood, ... Iedereen rouwt op zijn eigen manier, en gat er op zijn manier met de dood om. Ik respecteer iedereen zijn manier. 

 Ik merkt dat er toch er een grote verscheidenheid is tussen de verschillende culturen als het gaat om lijden en dood. Maar de keuze om naar een “goede” of “slechte” plaats te gaan ligt bij de persoon en zijn/ haar ziel zelf. De persoonlijk van de persoon maakt de keuze tussen deze twee. Hieronder kan je nog een video raadplegen over herkennen van dierbare in verschillende culturen.

Bron: RTVoog,(2009, 4november) De dood in andere culturen [youtube] Geraadpleegd op 7 januari op, https://www.youtube.com/watch?v=FqrRo7H961c

Bron: wordpress,(Z.D) godsdiensten [foto] Geraadpleegd van https://godsdiensten.files.wordpress.com/2014/05/religieuze-symbolen.jpg?w=433&h=133

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Zou er leven zijn aan de dood?

Ik weet niet of er leven na de dood is. Waar ik wel in geloof is dat ieder overleden persoon een ster is. Een ster die we kunnen zien als we even naar boven kijken. Iedereen antwoord anders op deze vraag en niemand weet wat het juist antwoord hier op is. Soms denk ik dat ik ga veranderen in een dier en zo terug in het leven terecht komt. Soms denk ik ook als ik even iets heb gedaan dat niet zo goed was of de hel wel bestaat? Ik geloof ook in geesten en ik geloof dat sommige mensen hun geesten hier blijven. Ik geloof hier in door al enkele getuigenissen te horen van een klasgenoot van mij uit het middelbaar. Haar oma waakt over hun huis, 's nachts gebeurt het wel eens dat ze de stoelen zet hoe zij ze altijd zette vroeger. 

Bron: Your Daily Shine (Z.D.) [Foto] Leven na de dood. Geraadpleegd op (2018, 4 januari) via https://www.google.be/search?rlz=1C1CHZL_nlBE774BE774&biw=1536&bih=734&tbm=isch&sa=1&ei=f5JOWqr-KtLGwQLV2ZSoBg&q=leven+na+de+dood&oq=leven+na+&gs_l=psy-ab.3.0.0l8.1322535.1324917.0.1326285.14.12.0.0.0.0.106.855.8j2.11.0....0...1c.1.64.psy-ab..3.10.851.0..0i67k1.67.LSMP6fM3Hfc#imgrc=9CK0KzNagPXypM:

Of er leven na de dood is? Dat weet ik eigenlijk niet. Maar ik geloof daar persoonlijk niet sterk in. Waar ik wel in geloof is dat je dierbaren over jou waken in de sterren om mij heen. Als ik nachts naar boven kijk en er zijn sterren zichtbaar, dan zijn de sterren die het meeste fonkelen de personen die over mijn leven waken en mijn beschermen. Ik geloof erin dat de persoon verder leeft in zijn/haar vrienden en familie. De mensen waarvan hij/zij hield en altijd zal blijven van houden. Daar hou ik mijn persoonlijk heel sterk aan. Je ziet deze mensen niet meer maar ze zitten voor altijd in je hart. Vele mensen zeggen dit en kan na een tijd cliché zijn. Maar ik weet heel goed dat dit zo is, mijn verloren dierbaren zitten voor altijd in mijn hart. Ik leef niet enkel voor mijzelf, maar ook voor de mensen die veel te vroeg van mij weg zijn moeten gaan. Laat ik hen levend houden door geen schrik te hebben om hun naam te noemen. Vertellen over deze personen geeft mij een steunend gevoel. Ik ben blij dat ik steeds verder over hen kan vertellen. Hieronder heb ik een liedje gezet van Jan Smit dat hier heel toepasselijk bij is.

 

Bron: Jan Smit,(2009, 6 februari) Je naam in de sterren [Youtube] geraadpleegd op 7 januari 2018 op, https://www.youtube.com/watch?v=624qjXlVVQ0

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Waar / hoe vinden mensen troost? 

Volgens mij vinden mensen troost bij mensen die belangrijk zijn in hun leven. Iemand die altijd voor hen klaar staat dag en nacht. Sommige mensen vinden ook troost in materiële voorwerpen bijvoorbeeld een knuffel. 

Het hoeft vaak niet veel te zijn bijvoorbeeld een luistert oor, schouderklopje, knuffel, ... Dit kan allemaal al genoeg zijn om de persoon te troosten. 

Bron: palvooru (Z.D.) [Foto] Troosten. Geraadpleegd op (2018, 4 januari) via http://palvooru.nl/troosten-hoe-doe-je-dat/

Waar en hoe mensen troosten vinden? Ik denk dat dit bij iedereen verschillend is. Er zijn mensen die enorm veel troost halen uit een knuffel of knuffelbeer. Er zijn ook mensen die troost halen uit foto’s of materiële zaken. Waar ik troost uit haal? Ik haal troost uit knuffels van mensen of over mijn dierbaren te gaan spreken, uit liedjes, bij mijn huisdieren, bij familie en vrienden kan ik ook enorm veel steun en troost krijgen. Maar het belangrijkste troostmiddel is voor mij weten dat ik er nooit alleen voor sta. Dat ik een groep van mensen achter mij heb, die er altijd zijn voor mij. Die mij steunen in welke beslissing ik ook neem.

Bron: i.pinimg,(Z.D) Vleugels [foto] Geraadpleegd op 7 januari 2018 op, https://i.pinimg.com/736x/18/fc/fc/18fcfcd1cdb30962165d55ec807e4385--geen-contact-book-jacket.jpg

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Omgaan met verlies in de kleuterklas

Iedereen gaat anders om met lijden bij kleuters is dit niet anders. Iedereen moet dit verwerken op zijn eigen manier en het is ook belangrijk om deze te respecteren. Als juf is het belangrijk dat je kinderen die lijden goed gaat ondersteunen. Zelf weet ik nog weinig hoe ik hierop moet ingaan en hoop ik dit in de toekomst meer over te leren. Want het is belangrijk dat je als juf weet hoe je moet gaan omgaan met kinderen te maken hebben met het lijden. Wat ik als juf zou doen is het kind een foto van de overleden persoon/ dier mee te brengen naar de klas en hier met heel de klas even rond stil te staan en een kaarsje doen branden. Je kan dit doen als inleiding van een godsdienst momentje. 

Dit doe je als leerkracht: 

• Creëer een veilige omgeving.
• Bied troost.
• Ga het vertellen op maat van het kind.
• Hou het onderwerp bespreekbaar.
• Durf ook je eigen gevoelens te tonen. 

Bron: Elke De Pourcq. (2017) Kleuterverdriet. Geraadpleegd op (2018, 4  januari) via https://www.goedgezind.be/peuters-en-kleuters/kleuterverdriet-omgaan-met-verlies/

Bron: Lieve Van Weddingen. (Z.D.) [Foto] Moederen als KOPP-kind. Geraadpleegd op (2018, 4 januari) via https://www.google.be/search?rlz=1C1CHZL_nlBE774BE774&biw=1536&bih=734&tbm=isch&sa=1&ei=vZ1OWpmiL8_EwALL05LwBQ&q=kleuter+verdriet+lijden&oq=kleuter+verdriet+lijden&gs_l=psy-ab.3...15565.17878.0.18884.9.8.1.0.0.0.166.760.5j3.8.0....0...1c.1.64.psy-ab..0.0.0....0.vwXmPz9ejKU#imgrc=KewpS1VYZQcx-M:

Wat Jana hierboven vertelt over omgaan met verdriet bij kleuters, zou ik zelf niet beter kunnen verwoorden. Ik heb op stage al te maken gehad met verdriet bij een kleuter omdat er iemand overleden was. De mentor had dan samen met de andere kleuters een kringmomentje gehouden en dit onderwerp genomen. Ik merkt dat de juf heel veel troost gaf aan het kind door knuffels te geven en het kind op de schoot te nemen. Ze lieten een kaartje branden in de klas en spraken over dit onderwerp op de maat van de kinderen. De juf verwoordde ook de gevoelens van het kind, zo konden de kleuters ook het gevoel van verdrietig zijn herkennen. Een boekje die je kan gebruiken bij dit onderwerp staat hieronder weergeven met een passend handpopje.

Sterrenwachters zijn elfjes die hoog in de hemel in een wolkenpaleis wonen. Wanneer ze verdrietige kindjes zien, duiken ze tussen de wolken door naar beneden. Ze luisteren, troosten en vangen traantjes in een bokaaltje. Een boekje vol troost, hoop en magie, geïnspireerd door Marie en het We Love Marie Fonds. 

Bron: Thaïs Vanderheyden,(Z.D) De sterrenwachters : een boek vol troost, hoop en magie [boek] geraadpleegd op 7 januari 2018 op, http://zoeken.bibliotheek.be/?itemid=%7Clibrary%2Fmarc%2Fvlacc%7C10112115

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Film: My sister's keeper

Vat je eigen mening over de film samen in drie kernwoorden:

Moed – hoop – pakkend 

·         Is wat in de film aan bod komt (onderlinge relaties, gevoelens, ideeën) herkenbaar voor jou? Wat is wel herkenbaar? Wat niet?

• 
  

  Herkenbaar:

  
  

  
  

  -Alles doen wat je maar kan om de persoon goed mogelijk te laten voelen

  --Sterke band tussen de ouders

  -Sterke en trouwe band tussen de kinderen

  -ongeloof

  -Vasthouden aan de mooie momenten in het leven

  -boek maken vol herinneringen en weetjes over het leven

  -Alles doen om een lach op de zieke persoon te krijgen

  
  

  
  
  

  Niet-herkenbaar:
  
  
  
  
  -Het zieke kind wordt voor alles voorgenomen er is geen aandacht voor de andere kinderen
  -Niet willen luisteren naar de verschillende dokters en hulpverleners binnen het ziekenhuis = geen hulp aanvaarden
  -Niet luisteren naar wat de kinderen tegen hun ouders willen vertellen
  -Rechtszaak aanknopen omdat je dierbare persoon wil sterven
   
  
  
  

  Kies drie scènes uit de film die je hebben aangesproken (positief of negatief). Beschrijf ze zo duidelijk mogelijk en noteer per scène welke gevoelens voor jou de overhand hadden.

  
  

  
  

  
  

  Beschrijving scène 1:  Ouders ontdekken proces

  

  
  

  
  

  
  

  Ouders ontdekken proces tegen hun over het schendig van het lichaam van hun jongste dochter. Ze komen er snel achter dat hun 11-jarige dochter deze klacht geeft ingediend. Ze vragen om verduidelijking aan hun dochter, dit gebeurt aan de keukentafel. De ouders, tante en broer zitten aan deze tafel. Er wordt heel wat geroepen en gezegd tegen elkaar.

  
  

  
  

  
  

  Gevoelens bij scène 1:

  
  

  Mijn gevoelens bij deze scène waren onder andere ongeloof omdat er in het begin heel weinig begrip was van de ouders naar hun kind toe. Ze wouden eerst niet naar hun kind luisteren. Naarmate er meer begrip was werd mijn gevoel meelevend. De papa begreep waarom het kind niet meer alles wou afgeven van haar lichaam aan haar zus. Het besef van de papa gaf mij een hoop gevoel, omdat hij na al die jaren rekening ging houden met zijn andere kinderen.

  
  

  
  

  Beschrijving scène 2: Kate wil naar het strand

  

  
  

  
  

  
  

  De vader van Kate vraagt aan de dokter of ze samen eens naar het strand mogen gaan. De dokter staat dit toe en de vader en kinderen vertrekken naar het strand maar ze moeten eerst nog stoppen thuis om enkele zaken te gaan halen. De moeder weet natuurlijk van niets omdat ze het toch zou afkeuren. Als ze thuis stoppen gaat de mama naar buiten en vraagt wat ze gaan doen. De vader vertelt dat ze naar het strand gaan en neemt de spullen bijeen. Opeens ontdekt de mama dat Kate ook in de auto zit en begint te panikeren en ruzie met haar man te maken. Ze wil Kate uit de auto krijgen, maar Kate weigert dit volledig. Ze kunnen toch naar het strand vertrekken zonder toestemming van de mama. Na enige tijd komt de mama toch naar het strand en maakt het goed met haar man en kinderen.

  
  

  
  

  
  

  Gevoelens bij scène 2:

  
  

  Mijn gevoelens die bij deze scène passen zijn hoop en hartverwarmend. Het gevoel van hoop past enorm bij de keuze die de vader maakt om met zijn kinderen naar het strand te gaan. Het is ook hartverwarmend dat ze dit samen doen omdat dit laatste wensen van Kate zijn. Ze proberen er ook de hoop in te houden en genieten van elkaar door dicht bij elkaar te zitten en gewoon oogcontact te maken. Het moment dat de mama ook naar het strand komt vind ik prachtig, omdat op deze manier toont dat ze haar wil en gedachten aan de kant zet voor de wens van haar zieke dochter. Ze probeert ook de banden van haar gezin weer bij elkaar te knopen en dit gaf mij het gevoel van hoop.

  
  

  Beschrijving scène 3: Boek vol herinneringen

  

  
  

  Naar het einde toe komt er ook een hele mooie scène in de film, deze is als volgt. Kate vraagt op het einde dat haar mama even bij haar wil blijven om iets te bespreken. Eerst wil ze dit niet doen omdat ze kwaad is omdat Kate graag wil sterven en niet meer wil geopereerd worden. Maar de wil van haar moederhart gaat ze toch bij haar dochter zitten en luistert wat ze te vertellen heeft. Kate toont haar boek dat ze gemaakt heeft voor haar familie met allerlei herinneringen en foto’s. Samen met haar mama kijkt ze naar dit boek en bespreken verschillende momenten uit haar leven.

  
  

  Gevoelens bij scène 3:

  De gevoelens uit deze scène zijn hartverwarmend en ontroerend. Ik vond het hartverwarmend omdat ze samen met haar mama verschillende momenten uit haar leven aan bod bracht. Je zag de vreugde in de ogen van de mama en Kate dat ze dit nog konden doen. Het boek is een manier om alles een plaats te kunnen geven. Het was ook wel ontroerend omdat ze deze momenten allemaal een emotionele waarden hebben en dat je ook weet dat de laatste momenten zijn van Kate.

  
  

  
  

  Op welke manier hebben de drie scènes die je hierboven vermeldde met je eigen levenservaring/levensvisie te maken?

  
  

  Ik herken mijn eigen levensvisie in deze scenes omdat de ouders van Kate ook alles proberen om het zo goed mogelijk te maken voor haar. Ze willen de moed en hoop niet verliezen. Ik probeer ook de moed en hoop niet te verliezen ook als ik met lijden te maken heb. Je moet hoop blijven hebben. Als iemand lijd moet je deze persoon blijven steunen en hoop bieden door bijvoorbeeld een luisterend oor te bieden, begrip te tonen, regelmatig langs te gaan bij de persoon. Geen schrik hebben om momenten uit het leven van de persoon aan bod te brengen zoals Kate heeft gedaan samen met haar mama. Ik weet persoonlijk dat boeken vol herinneringen een enorme steun kunnen bieden. Het zijn momenten dat je hart altijd zal bewaren.

   
  

  
  

  Wat wil de regisseur van de film ons duidelijk maken? Wat is volgens jou de boodschap die door de film wordt overgebracht?

  
  

  De regisseur wil duidelijk maken dat de ouders hulp moeten leren aanvaarden en dat ze moeten luisteren naar hun kinderen. Hij wil aantonen dat iedereen het recht heeft om te beslissen wat ze willen doen of dit nu vechten of doodgaan is. Dit is natuurlijk heel erg moeilijk voor de omgeving van de persoon. Het leven van alle gezinsleden draait alleen nog rond de ziekte. Er wordt niet meer naar het groter geheel gekeken of naar iedereen als individu.

  
  

  Wat zijn de gelijkenissen en de verschillen tussen jouw visie en die van de filmmaker op de behandelde thema’s (afhankelijk van de film die je koos kan dit zijn m.b.t. geloof, omgaan met de natuur, relaties, lijden)?

   
  

  Gelijkenissen:

  
  

  -Iedereen heeft het recht om te beslissen of ze willen sterven of vechten, ook kinderen.
  -Een ziekte zoals kanker treft niet alleen de persoon, maar het hele gezin en familie

  
  

  - Kate ziet haar mama als een haar beschermengel

  
  

  - Ouders doen alles voor hun kind gelukkig te stellen en zo weinig mogelijk pijn te laten lijden.

  
  

  -Deze situatie heeft hen sterker gemaakt binnen het gezin.

  
  

  
  

  
  

  Verschillen

  
  

  
  

  
  

  Er is nooit rekening gehouden met de zoon, enkel maar voor de zieke dochter. Mijn visie spreekt dit tegen omdat ik doel dat je probeert met iedereen rekening te houden binnen het gezin. Er wordt in de film ook niet over een bepaald geloof gesproken. Dit past aan bij mijn visie, ik geloof dat er iets is maar ik kleef daar liever geen naam op. Het belangrijkste is dat ik er moed en hoop kan uithalen.

  
  

  
  

   
  

   

  
  

     
  

  

Bron: My sisters’s keeper.(Z.D) voorkant film [foto] Geraadpleegd van http://www.btchflcks.com/wp-content/uploads/2013/12/431300171_1369941428.jpg

Bron: My sisters’s keeper.(Z.D) keukentafel [foto] Geraadpleegd van https://i.ytimg.com/vi/Nrk8qBG9xuc/maxresdefault.jpg

Bron: My sisters’s keeper.(Z.D) strand,[foto] Geraadpleegd van https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgN2HLJLTYzJ0t05TDl2ORQTg1S3OG2ONXMWzwCipD5CpxbxXldPI-qmbxEgBIV_MKqggToVM8t11_kyqEGMRqqMvpR5sINTa6JbdHIyfP7Rv7UP7oaXvJhekYYTZkKfY-p9U8pGt2RS_M2/s1600/MY+SISTER+KEEPER+CAMERON+DIAZ+JASON+PATRIC+PHOTO.jpg

Bron: My sisters’s keeper.(Z.D) Mama en Kate [foto] Geraadpleegd van http://designerbabiesyesorno.weebly.com/uploads/4/8/1/5/48157559/7880341_orig.jpg

Bron: My sisters’s keeper.(2009, 11 mei) My Sisters Keeper (2009) Official Trailer [youtube] Geraadpleegd van http://3.bp.blogspot.com/dhDjLz3KaQY/T8160Uqy0_I/AAAAAAAAD1U/kdAItq2XBHU/s1600/MY%2BSISTER%2BKEEPER%2BCAMERON%2BDIAZ%2BJASON%2BPATRIC%2BPHOTO.jpg

Cassavetes, N. (Regisseur). (2009). My sister's keeper [Dvd]. Hollywood: New Line Cinema.  

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Anne

Anne, 28 jaar. Zelf noemt ze haar een levensgenieter. Ze lijd aan de ziekte kanker. In begin kreeg ze chemo maar toen ze te horen kreeg dat de chemo niet werkte heeft ze besloten om geen chemo meer te krijgen en nog van het leven te blijven te genieten. Ze schreef haar eigen lied om afscheid te nemen. Ze is ook beginnen denken over het leven
God speelt bij haar grote rol want ze zegt moest god er niet zijn zou ze al lang de hoop opgegeven hebben. God geeft haar krachten en vertrouwen. Zelf is ze niet bang om te sterven maar wel de weg ernaar toe. omdat ze de pijn niet meer in de hand zal hebben. Door haar ziekte gaat ze anders gaan kijken naar mensen ook naar mensen waar ze het minder kon mee vinden. Want ze gelooft erin dat er in iedereen iets goed zal zitten. 

Zelf sta ik vol bewondering bij het kijken van deze video. Ze verwoord zo mooi hoe zij het leven nog ziet. Ik vind dat ze enorm mooie persoonlijkheid heeft omdat ze ook mensen de kans geeft om vrienden te worden ook al lag die persoon haar niet. Ze is ook heel moedig, om zo over haar ziekte te praten dat is niet gemakkelijk en dan zo een afscheid lied schrijven dat vind ik prachtig. Ook hoe ze zegt dat ze nog van het leven gaat genieten getuigt van heel veel moed. Het is een sterkt vrouw! 

Wil je zelf eens haar moedig verhaal horen klik hier op de link - http://www.checkpointtv.be/v/anne/

Wat ben ik stil na het bekijken deze video. Wat een moedige vrouw! Hoe zij in het leven stond met haar ziekte. Ik weet niet of dit zou kunnen en het zeker niet zeggen. De woorden die zij naar buiten brengt, zijn woorden waar ik nog veel kan leren. Ik denk andere mensen ook. Ze zocht een manier om haar afscheid te brengen hoe zij het zelf wou, door middel van een lied. Hoe mensen haar moeten herinneren maakt van haar een sterke vrouw. Ze geeft ook door haar ziekte echt gaan heeft beseffen wat voor haar belangrijk was in haar leven. Haar familie en vrienden spelen hier een belangrijke rol in. Ze ziet in elk mens iets goed, ook bij de mensen waar ze minder kon bij vinden. Ze haalt ook veel steun uit de verhalen van God. Ze wil dat zaadje zijn dat wel tot iets mooi kan groeien. Voor mij is ze dit zeker geworden door haar moed en haar verhaal. Ze heeft mij diep vanbinnen echt geraakt. Het is zeker aan te raden om eens naar haar verhaal te gaan luisteren. 

 

Bron: i.pinimg,(Z.D) Hoop [foto] Geraadpleegd op 7 januari 2018 op https://i.pinimg.com/originals/9c/0b/c1/9c0bc1378e90ada2a42307945d6252c6.jpg

Bron: Checkpointtv. (Z.D.) [Video] Anne. Geraadpleegd op (2018, 5 januari) via http://www.checkpointtv.be/v/anne/
Bron; Pinterest. (Z.D.) [Foto] levensgenieter. Geraadpleegd op (2018, 5 januari) via https://www.pinterest.com/pin/424816177331864431/
--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Laughing With - Regina Spektor 

Dit lied gaat over dat we enkel denken aan God als we een moeilijke periode doormaken. We denken niet aan God bij goede momenten. Dat wij vergeten de God goed is en die ervoor zorgt dat zaken goed gaan. Het is belangrijk dat we blijven denken aan God op gelijk welk moment. Vaak lachen we God uit of we maken er grappen over en dit kan niet. Als we God nodig hebben stellen we God zoveel vragen waar je een antwoord op wil vinden. Laten we God altijd herdenken. 

Dit liedje van deze zangeres kende ik persoon niet. Ik had nog nooit van deze naam gehoord. In haar liedje geeft ze een hele mooie boodschap weer over het denken van mensen. Of dit ook werkelijk zo is bij de mensen, zal niemand ooit weten. Maar ik denk dat iedereen zich toch op één of andere manier kan plaatsen in wat zij zegt in haar liedje. Ze vertelt namelijk dat we nooit zullen met God lachen als het verkeerd loopt in het leven. Bijvoorbeeld als er hongersnood, verdriet, pijn, brand, overstroming,…. We zullen eerder kwaad zijn en ons de vraag stellen waarom dit zo is? Waarom dit hun moet overkomen? Maar we vergeten dat God er altijd is en goede dingen doet. De zangeres wil aantonen dat we niet alle negatieve zaken die gebeuren op één persoon mogen gaan linken. De foto omschrijft haar overtuiging.

Bron: churchsermonseriesideas,(Z.D) Living-in-the-Goodness-of-God-Sermon-Series-Idea [foto] Geraadpleeg op 7 januari 2018 op,http://churchsermonseriesideas.com/wp-content/uploads/2017/05/Living-in-the-Goodness-of-God-Sermon-Series-Idea.jpg

Bron: Regina Spektor,(2009, 8 oktober) Laughing With [Youtube] Geraadpleegd van https://www.youtube.com/watch?v=-pxRXP3w-sQ

 
--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Vergeving 

Wanneer kan je iemand vergeven?

Dit vind ik een hele moeilijke vraag want ik vind dat het te zien is wat de persoon gedaan geeft. Ik vind dat dit moet kunnen elkaar vergeven bijvoorbeeld je hebt gelogen tegen je ouders over wat je na school hebt gedaan. Je zei dat je na school naar vriend thuis ging maar eigenlijk ben je op café geweest. Je ouders komen dit te weten en zijn kwaad. Maar ze vergeven, maar ze vergeten het niet. Vaak vergeven mensen elkaar maar meestal vergeten ze het niet. Wanneer ik een persoon niet zou kunnen vergeven is als het een vriend(in), familielid, kennis heeft verkracht of gedood of misbruik ervan gemaakt heeft. Deze mensen horen levenslang in de gevangenis terecht. 

Is vergeving wel altijd aan de orde? Moet er altijd vergeven worden? Is een overlijden van iemand altijd een schuld van iemand ander? Ik denk hierover van niet. Het overlijden van iemand is niet altijd de schuld van iemand. Er zijn mensen die altijd wel een schuldige zullen gaan zoeken. Maar dan komt mijn vraag. Als je zo hard moet zoeken naar iemand die schuldig zou kunnen zijn, kan je dan beter dit verwerken? Ik persoonlijk niet, je kan de schuld niet op zomaar iemand schuiven zoals en dokter,…. Ik zou hier niet beter mijn verdrietig kunnen gaan verwerken, het zou alleen maar erger worden. Ik denk ook de ernst van het probleem de keuze maakt of je kan vergeven of niet. Zoals een ruzie kan ik makkelijker vergeven dan iemand die mijn familie of vrienden zou pijn doen. De visie hoe je naar de dader kijkt maakt uit of je kan vergeven of niet. ( Diabolisering- Banalisering – Ethisering – Fragmentie en zelfbedrog)

Hoe denk ik over de doodstraf? 

Ik vind dit niet oké. Door hen de dood op te schrijven zien deze mensen niet voldoende af. Ik vind dat ze er dan veel te gemakkelijk vanaf gemaakt worden. Dit zijn misschien harde woorden maar zo iemand die een vriend(in), familielid, kennis heeft verkracht of gedood of misbruik ervan gemaakt heeft zou ik nooit kunnen vergeven. 

Dit vind ik een enorme moeilijke vraag omdat ik niet in de situatie zit om deze keuze te maken. Gelukkig maar! Mensen die deze beslissing moeten maken, moet moeilijk zijn om te doen. Maar enkele vragen waar ik toch mee zit. Is dood de beste oplossing? Is dit een goede straf? Kan je uit de doodstraf leren? Besef je dan dat je fout zat met je daad of daden?..... Dit zijn vragen waar ik geen antwoord op weet. Maar één ding weet ik wel! Er zijn veel andere manieren van straffen waar mensen wel uit kunnen leren.

 

Bij het kijken van deze video komen er heel wat emoties en vragen naar boven. Deze man was een seriemoordenaar. Maar deze persoon vroeg vergiffenis en had spijt van zijn daden. Hierbij stel jezelf paar vragen. kan je deze persoon vergiffenis geven? Zijn de daden niet te gruwelijk om vergiffenis te geven? Zal ik me hierna beter voelen als ik deze persoon vergiffenis heb gegeven? Op deze vragen kan ik nu geen antwoord geven want ik zit niet in deze situatie. 

Zoals ik ook eerder heb vertelt over vergeving, zijn er verschillende visies waar geen vergeving mogelijk is. Je ziet mensen wenen, kwaad worden, onbegrip voor de daden, uitingen van ongeloof,… Maar opeens komt daar een vader van een slachtoffer iets vertellen aan de moordenaar. Ik zal zijn verhaal letterlijk noteren, omdat ik met grote ogen naar zijn verhaal heb geluisterd. Er zijn mensen die u haten, daar hoor ik niet bij. Jij hebt het moeilijk gemaakt om te leven. Zoals ik geloof dat God vraagt om te vergeven. Dit is dan ook wat ik doe. Of ik deze man zou kunnen vergeven? Of ik dit zou kunnen zeggen? Dat weet ik niet omdat ik zelf niet in deze situatie zit. Ik kan hier geen antwoord op geven vanuit mijn mening omdat ik niet weet hoe dit moet voelen voor deze ouders en familie.

Bron:shady habashy. (2012) [Video] The Power of Forgiveness - Gary Ridgway. Geraadpleegd op (2018, 4 januari) via https://www.youtube.com/watch?v=f2_OOaP763k 

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Andy Sierens

De uitzending van ‘Hart voor Elkaar' ging op 28 januari 2009 op de buis — een maand na Andy's overlijden — en raakte een gevoelige snaar in Vlaanderen. De single ‘Mijn Leven' die hij opnam met de toenmalige Hooverphonic-zangeres Geike Arnaert, kwam kort nadien binnen op nummer één in de Ultratop. De opbrengst ging naar de vereniging OIGO (Opgeven Is Geen Optie) die er een ontmoetingsruimte voor kankerpatiënten mee inrichtte in het Universitair Ziekenhuis van Gent. 

Ik kijk nog steeds met veel bewondering naar de man. Zijn liedje speel ik wekelijks nog in mijn kamer. Hij had een doel voordat hij stierf ten gevolge van kanker. Dit doel heeft hij door het programma Hart voor Elkaar kunnen waarmaken. Wat een sterke man was dit!! 

Wilt u meer weten over Andy Sierens? Klik dan zeker op de volgende linken:

• http://www.nieuwsblad.be/cnt/at3borvm
• http://www.vlaamserap.be/2009/01/26/rip-andy-sierens-aka-vijvenveertig

Bron; Andy Sierens(2009, 25 februari) Mijn leven [youtube] Geraadpleegd op 7 januari 2018 op, https://www.youtube.com/watch?v=4E-k9rOe67A

Bron: ytimg,(Z.D) Mijn leven [foto] Geraadpleegd op 7 januari 2018 op, https://i.ytimg.com/vi/mZZ-Nr4CGpY/hqdefault.jpg
---------------------------------------------------------------------------------

'WIELEMIE': "MOEILIJKSTE IS DATUM KIEZEN"

Rolstoelatlete Marieke Vervoort is het vechten tegen haar spierziekte moe. 'Wielemie' is fysiek en mentaal zo verzwakt van het strijden tegen de ongeneeslijke spieraandoening dat ze steeds concretere plannen heeft om euthanasie te plegen. "Het moeilijkste is een datum te kiezen", zo vertelde ze in een interview op radiozender Joe.

Euthanasie

Om een einde te kunnen maken aan het lijden, denkt de paralympisch kampioene van Londen 2012 steeds vaker aan euthanasie. "We zijn opnieuw bezig met het papierwerk. Om de vijf jaar moet je die vernieuwen. Ik heb al drie dokters, nu moet ik nog naar een psychiater gaan en dan is het effectief in orde. Daarna komt het moeilijkste van allemaal en dat is een datum kiezen. Maar ik kan echt niet meer, kan het niet meer volhouden."

Wij zijn van mening dat we niet willen dat mensen gaan afzien, dat ze voortdurend pijn moeten lijden. Wij kunnen begrijpen dat ze zo een keuze maakt. Want wij merken tijdens het filmpje dat ze op is en dan ze de hoop en haar moed verloren is. 

Voor wie het filmpje eens wil bekijken van Marieke ga dan naar de link hieronder. Maar wij willen jullie waarschuwen want het is heel aangrijpend. https://nieuws.vtm.be/sport/wielemie-moeilijkste-datum-kiezen

Bron: Belga (2018) wielemie-moeilijkste-datum-kiezen. Geraadpleegd op (2018, 10 januari) via https://nieuws.vtm.be/sport/wielemie-moeilijkste-datum-kiezen